دوستان سلام. دیر وقت شب است. تازه از لندن رسیده ام شفیلد. همانگونه که به شهریار گفته بودم با قلم و دوربین رفتم به شنیدن و بیشتر به تما شای ازادیخواهان ( گنجی و این ور ابی ها ) . فردا صبح اول وقت گزارش انچه که دیده ام را با اسکن اطلاعیه فراخوان که حاوی نکته ای بسیار جذاب است خدمت دوستان عرض خواهم کرد. نکته بسیار جالبی که احتمالا از زیر دست مسعود خان بهنود در رفته و امده روی کاغذ. تا فردا خداحافظ.
حالا صبحی دیگر است.نظری هم به نوشته کوتاه دیشب داده شده به قلم دریساوی عزیز که یاری رسان شد برای انکه دوباره برگردم به فضایی که دیشب در ان بودم , فضای بی منطق و بشدت شعاری که تفاوتی نمی گذاشت انچنان بین فضای موجود در گفتمان وب لاگی و انچه که مثلا انتظار می رفت از عده ای که به قول خودشان نعمت زیستن در دنیای ازاد را دارند و به قول دریساوی عزیز که فکر کرده مقیم انگلیس بودن مایه مباهات است که من گزارش داده ام . گنجی صحبت کرد . در ساختمان SOAS . در زیر نگاه انگلیسی ها که بودند انجا و شاهد گوشه ای از واقعیت فضای سیاسی اسف ناکی که باید بدان باور اورد که بر پایه نفرت و عصیانی ست که در طول تاریخ نهادینه شده است . گنجی صحبت کرد و یاداوری کرد معنی واژه دموکراسی را که منتخب مردم است بر مردم و تشریح کرد که دموکراسی بسیار خوب است و لازم ( گویی که خود نیز نمی دانستیم لابد ) , اینکه نظام استبدادی ولایت مطلقه باید برود , اقا (خامنه ای ) باید برود , از کانت و از دکارت فاکت اورد و اینکه او ژورنالیست هست و رهبریت جنبش ازادیخواهی را خیالی در سر ندارد , انکار کرد که ملاقاتش را با دولتمردان به ویژه با بوش را, تاکید کرد که به اسلام معتقد است و اسلام دینی است که با دموکراسی همخوانی دارد . جایی دیگر گفت که دموکراسی مفهومی ست بسیار مدرن و شرقی و غربی ندارد . پاسخ داد که " متون مقدس اسلامی متونی نيستند که در زمان مدرن آمده باشند، در دوران کهن نازل شده اند. برابری زن و مرد و برابری فرصت ها يک پديده مدرن است و متعلق به زمان ما. و هنوز هم اين برابری به شکل ايده آل در هيچ جامعه ای پياده نشده است. متون کهن مطابق باهمان عصر وزمان است و ما در عصر و زمان ديگر زندگی می کنيم با فرهنگ ها و ساختارهای جديد." نمونه اش از کشور دمکراتیک و اسلامی را ترکیه ذکر کرد که سالها از ما جلوست. انکار کرد که بازجو بوده و در هیچ شکنجه ای شرکت نداشته و اگر شاکی خصوصی در این زمینه وجود دارد حاضر است تا سفر خود را به ایالات متحده چشم پوشی کند و در دادگاه حاضر شود . ادعا کرد که عضو سپاه پاسداران بوده و در زمان جنگ تحمیلی ( دفاع مقدس !!!) مکلف بوده که از تمامیت تاریخی و جغرافیایی ایران دفاع کند ان هم نه لزوما به کسوت حزب اللهی که به عنوان یک پاسدار ( کسی می تواند در فهم تفاوتش به من نویسنده کمک کند؟). انکار کرد که هیچگاه پونز در پیشانی بی حجاب و بد حجاب فرو نکرده . او مشخصا اعدامهای سال 67 و فضای امنیتی اطلاعاتی ان سالها و این سالها را محکوم کرد . جلسه گاه و بیگاه دچار تشنج می شد , به خصوص به وقت پرسش و پاسخ که اکثر پرسش ها به جز مورد ی که به عنوان سوال نخست و یا دوم مطرح شد باقی تفکر براگیز بودند ولو بیشتر با شعار و دشنام همراه که ناگزیریست بر این خلق و خوی که حجم وسیعی از فضای گفتمان ما را در بر میگیرد .
تشنج اول , جوانی که خود را پیچیده بود در پرچم ایران ( اگر اشتباه نکنم با نشان شیر و خورشید در میان ) قدردانی کرد از بانو گنجی به خاطر استقامتش در این همه روزهای سخت . سپس قرانی را که دست داشت نشان گنجی و حضار داد و فریاد بر اورد که شما که به این کتاب معتقید و بر سر انید که بین دموکراسی و دین اسلام می توان سازگاری یافت ایا می دانید که این کتاب بر اساس نظریه یونگ ناشی از اوهام نویسنده و همچنین ناشی از باورهای واپس خورده جنسی بوده. انگاه قران را برگ برگ پاره کرد و به سوی گنجی پرتاب. گنجی لبخند می زد و یاد داشت بر می داشت و جمعیت برخی کف و سوت و برخی اه و فغان . از جایی نیز ندایی بر خاسته بود که " لندن برلین نمی شه " . پرسشگران بعدی اما بیشتر انگشت اتهامشان رو به سوی بچه پاسداری بود ( به این لفظ می خوانندش کم وبیش ) که ادعا می کند که به لحاظ عقیدتی در اغاز دگردیسی سیاسی ست , قتل های زنجیره ای را افشا و محکوم می کند , اعدام های سال 67 را هم به صراحت . اما انجا که سخن از دهه خونین شصت به میان می اید که خود منصبی داشته در ان زمان , موضع شفافی نمی گیرد . شخصی که خود را از اعضای اتحادیه کمونیست ها معرفی می کرد , ادعا داشت که اگر بنا به نظر گنجی قرار بر این است که ببخشیم بر دشمن و اما فراموش نکنیم , پس تکلیف ان همه که سالها پیش به درجه ای از اگاهی رسیده بودند که گنجی اینک پس از قریب سی سال رسیده چیست ؟ دست کم شاید خانواده های انها به یک معذرت خواهی ساده از سمت گنجی دلخوش باشند.عقیده گنجی اما بر این است که نفس انقلاب را باید عامل موثر دانست در ان وقایع . بنا برین کسی قابل محاکمه نیست ( حالا مقصود گنجی چه بود از بخشیدن و فراموش نکردن ما هم مانده ایم ) . دیگری می گفت , حالا که با این ژست پرومته وار خود را وارد روند ازادیخواهی نموده که هیچ دخل و خرجی به دگردیسی سیاسی گنجی ندارد دست کم شرافت این را داشته باشد و جای خود را در "ته صف ازادیخواهان" بداند . نگاهم گهگاه می افتاد به بهنود و ان سو ترک به ابراهیم نبوی که زمانی پوزخندی به لب داشتند به گاه فریاد گروه یا گرو ههای مخالف و زمانی به شدت تشویق می کردند گنجی را با جملات پر شور کلیشه ای که این چند ساله کم نشنیده ایم . صدای مخالف که بالاتر و بالاتر رفت گنجی با فراموشی از اینکه صدای مخالف نیز وجود دارد شروع به مرز بندی سنتی و رایج ازادی خواهی کرد که انقلاب حقیقتی ست ناگزیر که وقوعش حتمی ست (لابد عین زلزله تهران ) . به قصد شوخی طنزی هم گفت تا مردم را هم بخنداند که بعضی ها خندیدند و ابراهیم نبوی هم. طنزش این بود که با نشستن در کافه های پاریس و قهوه خوردن نمی توان انقلاب به راه انداخت . شگفت اینجاست که او اعتقاد دارد به اینکه"يکی از پيش شرط های نظام دموکراتيک اين است که روشنفکرهای آن جامعه بر سر دمکراسی اجماع داشته باشند داشته باشند، ولی ما قبلا چنين چيزی نداشتيم. روشنفکر پيش از انقلاب به شدت آرمانگرا بود اما حالا به جايی رسيده ايم که همه روشنفکران ما هم عقيده هستند و جبهه وسيع آزادی خواهی تشکيل داده اند. اين جنبش دو ضعف دارد: فقدان تشکيلات و سازمان است و تنوع و تکثر در نوع فکر و آرمان های روشنفکران. يعنی اين که همه جور روشنفکر داريم راست و چپ، مذهبی و غيرمذهبی، داخل و خارج کشو ر" . جلسه در تشنج پایان گرفت . بیرون سالن ابراهیم نبوی مشغول دادن امضا بود, دکتر نوری زاده لبخند همیشگی را به لب داشت , خانمی سپید موی کماکان شعار مرگ بر گنجی مرگ بر حزب الله میداد و می گفت شخصا سه اعدامی داشته, گنجی یک شیاد است که همه چیز را راحت کرده . به قولی می گوید " سر خم می سلامت اگر شکست سبویی "بهنود به ما که رسید لبخندی پر معنا به لب داشت و خطاب به جوانترها تجربه می پراکند که " شما به این صداها توجه ای نداشته باشید" . بیرون هم که صف مخالفین بود با پلاکارد, با شعارهای معروف مرگ بر و پاینده باد. دوربین بی بی سی اما نبود.شاید او هم گوش به توصیه بهنود داشت که این صدا ها اصلا وجود ندارند که او به هرحال خود را مفسر تاریخ معاصر می داند و پیاز جنبش چپ را هیچگاه قاطی سبد میو ه مبارزات تاریخ معاصر نمی گذارد.
در راه برگشت اعلامیه ها را می خواندم, نکته جالب اینجا بود که .ر فرهنگ سیاسی معنای خاصی دارد. در زیر اطلاعیه فراخوان به اعتصاب غذا که کم وبیش دوستان با مفاد ان اشنایی دارند نوشته ای به قلم خو ش خطی ( شاید بهنود) چنین نوشته بود ,که " من اکبر گنجی , روز جمعه برای ابراز همدردی با زندانیان سیاسی, همه , به ویژه منصور اسانلو, رامین جهانبگلو و مهندس موسوی خوئینی با شما خواهم بود " امضای نوشته اما با دست خط دیگری ست ( احتمالا خود گنجی ).
سوال اینجاست گنجی ایا گزینه ایست که در قحطی قهرمان در صف دوم خردادی ها لندنی ها سوارش کرده اند بر ماشین پنچر جنبش اصلاحات و این بار به جای خاتمی کسی که روحانی نیست ؟
سوال دیگر اینکه مردم کجای این تقسیم بندی های حزبی جا دارند ؟
