حالا تو بندر بود .باد داغ از پنجره وانت می خورد تو صورتش . راننده گفته بود " لوار ن خالو , ئی باد لوارن . اتش باد ن " فرید نوشته بود" روبروی بازار شهرداری , سر نبش ,قبلا کافه بوده و مسافر خونه حالا کوبیده و دو تا یکی کرده که شده هتل رستوران یاران خلیج " . وانت از تو قیامت ادم و موتور و ماشین کشیده بود حاشیه خیابان . راننده اشاره کرده بود به سمت دیگر خیابان " ئو جان . هتلش خوش نین جای بهتر ته وا ؟" جوان از تو پباده رو زده بود تو خیابان که نرم نرم بود تو گرمای شهریور . عرض خیابان را رد کرده بوداز لابلای ماشین ها. .تو پیاده رو غلغله ادم بود. از تو دهنه بازار عینهو تنور نانوایی گرما می زد بیرون . فرید نوشته بود "صاحب هتل اسمش هوشنگ , معروف به هو شنگ رینگو . ".جوان رفته بود تو. خنک بود. شیشه های عینکش شده بود خیس اب . سلام کرده بود . هوشنگ رینگو نیم نگاهی انداخته بود به جوان و گفته بود " علیک سلام " و سر کرده بود تو روزنامه . فرید گفته بود "تریاکش که دیر و زود بشه اعصابشم می شه رنگ چشاش گه مرغی ". رو دیوار پر بود از عکس بی قاب . جوان گفته بود که اتاق می خواهد . هوشنگ داد زده بود " جمعه کجایی عامو ؟" جوان پریده بود . مرغ عشق ولی گوشه قفس رو پیشخوان هتل چرت می زد. . فرید گفته بود" جاش رو جمعه می دونه , بهت بگم که بدون اجازه هوشنگ رینگو اب نمی خوره , حالا شاید بعد این همه سال که خطر رفع شده بهت بگه ". جمعه از تو قاب در رستوران امده بود سمت پیشخوان. انگار تصویر نگاتیو بابا بود . موهای فرفری سفید با صورت سیاه و براق . هوشنگ با اخم گفته بود که جوان را راه بیندازد . جمعه نگاه جوان کرده بود که این پا اون می کرد . هوشنگ رینگو تو روزنامه بود و گفته بود " امر دیگه" . جوان لرزیده بود و تکیه داده بود به پیشخوان و با اجازه نشسته بود رو صندلی چوبی. " اگه ناخوشی بگم بیان ببرنت درمونگاه " و بعد رو به جمعه گفته بود " ئه تو یخچال یه لیوان تخم شربتی بیار" . جوان بی اجازه سیگاری گیرانده بود و دست کرده بود تو یک جیب پیراهن چهار جیب چینی و نامه فرید را کشیده بود بیرون و گذاشته بود رو پیشخوان جلوی هوشنگ رینگو ." ما ننه مون قلم دوات گیرش نیومد مکتب رامون ندادن , خودت زحمتشو بکش " . جوان از تو دود ابی سیگار دیده بود که هوشنگ رینگو چطور تو روزنامه بود"خبراش همه تو اخبار ساعت دو اومده, اینام رم نگاه می کنم ببینم کی مرده ئی چن روزه " جوان پیش پای جمعه بلند شده بود که لیوان تخم شربتی را گذاشته بود تو پیش دستی و نگاهش رو پیشخوان گره خورده بود به نامه مچاله . جوان لیوان را یکجا سر کشیده بود . هوشنگ رینگو گفته بود" حالت که جا اومد بیا بخونش بینم چی میگی" . جوان گفته بود حالش خوب است , تای نامه را باز کرده بود و خوانده بود .جمعه تکیه زده بود به پیشخوان و رفته بود تو کوک مرغ عشق . هوشنگ گفته بود " والا داشم دیر اومدی " . جوان گفته بود که جای قبرش را می خواهد , فقط همین و بقیه با خودش . جمعه لیوان چای را گذاشته بود جلوی هوشنگ که لول تریاک تو دستش بود و تو دل دست ورز می اوردش . " بقیه اش یعنی چی ؟ می خوای ختم بگیری براش ؟ بعد ئی همه سال ...." . نخودی از لوله تریاک کنده بود و انداخته بود تو گلو " ها؟ " جوان سیگاری گیرانده بود و گفته بود تمام حکایت خودش و ملیحه را از روزی که همدیگر را دیده بودند تو شب شعر و بعد جریان خودش را از وقتی که شده بود هوادار و سر چهار راه انقلاب ملیحه را دیده بود با مانتو شلوار سرمه ای که تراکت های میتینگ امجدیه را پخش می کرد ه, از فرید که ان موقع رابطش بوده پرسیده بود و فرید هم گفته بوده که از بچه های شاخه بندره و اسم سازمانی اش ملیحه ست . بعد هم گفته بود که چطور به هم نزدیکتر شده بودند تا بگیر و ببند ها شروع شده بوده و انها سه نفری در رفته بودند از تهران و رفته بودند تو باغ لواسان . اقا جون هم بعد از شبی که تیمسار رحیمی را با بقیه کشته بودند رفته بود لواسان و رغبتی نداشت که برگرد د تهران. صبح ها می زد به کوه و بعد از ظهر که بر می گشت با گلها سرگرم بود . روز دوم سوم بود که فرید را گرفته بود به بحث . کم کم با فرید اخت می شدند , اما اقا جون حتی به ملیحه نگاه هم نمی کرد . . عزیز امریکا بود . جوان گفته بود که از روز چهارم پنجم فرید و اقا جون از سپیده صبح می زدند به کوه و افتاب که می نشست , بر می گشتند باغ . هوشنگ پوزخندی زده بود و گفته بود"اتش و پنبه هم که خوش خوشان شون بود ". یک ماهی لواسان بودند تا غروبی که بابا , با پیکان دادستانی انقلاب امده بود دم باغ . ملیحه , پشت سر فرید و اقا جون رفته بود کوه . فرید نوشته بود " از سر پیچ ماشین رو که دیدیم ,جناب سرهنگ گفت هوا پسه و برگشتیم تو سینه کوه " . بابا فریاد زده بود " اقلا یه خبری می دادی که کدوم گوری رفتی که برادرا این قدر معطل نمی شدن. " و رو به یکی از بچه های دادستانی گفته بود " کله شقه , هر چی گفتیم تو کتش نمی ره "مامور دادستانی خنده ای کرده بود و گفته بود " جوونن دیگه , حاجی".فرید نوشته بود"سرهنگ جون ما رو خرید اون شب . با همه نفرتش از ملیحه , کت پوستیش رو انداخته بود رو ملیحه و عین پروانه دورش می گشت . تا سپیده , سه بار رفته بود پایین و برگشته بود و هر بار گفته بود " حس ام می گه باغ تحت نظره ". هوشنگ براق شده بود تو صورت جوان " مگه حزبی بود , خدا بیامرز ؟" جوان گفته بود که نه ضد توده ای ها بوده, حتی اوایل هم شده بود طرفدار انقلاب و اقا , اما بعد از اولین گروه اعدام ها تقاضای تقاعد کرده بود و چسبیده بود به باغ . فرید نوشته بود " غروب روز دوم سرهنگ از راههایی که خودش بلد بود بردمون دشت لالون و بعد تیکه تیکه رفتیم تهران و خلاصه رسیدیم بندر " .جوان گفته بود , اگر اقا جون با ان همه دوست و اشنا به دادش نرسیده بود , اعدامش می کردند که نکرده و بودند حکم گرفته بود برا پنج سال ...............
+ نوشته شده در چهارشنبه هشتم شهریور 1385ساعت 22:57 توسط احسان الف
|